logo letters recht groot wit

Fins Lapland

Toen het afgelopen zomer 35 graden was kwam ik een advertentie tegen van LapLand Travel over Fins Lapland. Dat leek me heerlijk, een prachtige week in de sneeuw, naar het ijshotel, rijden met Husky’s enzo. Na wat inlezen had ik al gauw de vakantie geboekt. En op 5 februari was het zover. Ik vond het erg spannend. Was bang te vallen en weer iets te breken, zou het niet te koud zijn, zou de groep wel leuk zijn enz. enz. Zaterdag avond de trein gepakt zodat we om 2.00 konden inchecken. Na een goede vlucht landen we zondagmorgen om 9.15 in Kittla. Alles zag er wit van een dik pak sneeuw. Het vliegveld was maar klein dus de koffers kwamen snel. Buiten was het heel koud, -15 graden, maar de bus stond gelukkig al klaar. In de bus kennis gemaakt met onze Ranger Kees die enthousiast vertelde over wat ons te wachten stond en over het land. Na een half uur rijden kwamen we uit bij ons bungalow parkje net buiten Akaslompolo. Na het inchecken naar onze blokhut gegaan en we waren blij verrast met ons knusse onderkomen. Alleen het plafond van het slaapgedeelte was wel erg laag.

Na een dutje te hebben gedaan zijn we gaan lunchen in het restaurant Rouhe op 10 minuten loopafstand. Al gauw besloten dat we hier vaker zouden gaan eten. Smaakte zeer goed en de prijs was ook redelijk. Daarna door naar het dorp Akaslompolo voor boodschappen en onze etxra kleding ophalen. Was wel een dingetje om in een kleine ruimte met veel mensen de dikke pakken en veel te grote schoenen aan te passen. Gelukkig hadden we een sleetje gekocht waarop we alles weer konden meenemen. In het huisje alles uitgepakt en vervolgens terug naar het restaurant voor een heerlijk diner. Natuurlijk rendiervlees genomen. Op ons bord lag een heerlijke stoofpot met aardappelpuree en bessenprut. Die nacht hebben we als een roosje geslapen.

Maandagmorgen werden we al vroeg opgehaald voor de sneeuwscooter tocht. Na het passen van helmen liepen we naar de stoere scooters toe. Even uitleg hoe alles werkte en toen konden we wegrijden. Mark heeft de hele rit gereden, ik zat lekker achterop. Eerst rustig het dorp uit, maar eenmaal in de bossen ging de vaart erin. Mark werk even overmoedig en nam een bocht te krap. De ski’s van de sneeuwscooter gleed van het spoor in de diepe sneeuw en langzaam vielen we op onze kant. Gelukkig zat er iemand achter ons want we kwamen niet meer overeind met de scooter bovenop ons en dediepe sneeuw onder ons. Niets bezeerd, ontzettend gelachen. Na nog een stukje rijden kwamen bovenop een heuvel uit met prachtig uitzicht. De zon scheen net boven de horizon uit en gaf het hele landschap een gouden gloed. Met z’n allen volop foto’s gemaakt en daarna de tipi in voor een lekkere beker bessensap bij een kampvuur. De terugweg vond ik wel even spannend maar al gauw had ik het vertrouwen terug dat we niet weer zouden omvallen.

De middag doorgebracht in het huisje. De sauna werd natuurlijk uitgeprobeerd. Heerlijk was dat. Verder lekker zitten lezen en de avond weer heerlijk gaan eten bij Rouhe.

Dinsdagmorgen zou een sneeuwschoenenhike op het programma staan. Maar aangezien dat een pittie tocht zou zijn hebben we gepast. In plaats daarvan zijn we zelf een mooie tocht gaan wandenlen richting Akaslompolo en het meer. ‘s Middags ben ik bezig geweest met het fotograferen van bevroren luchtbellen. Dat lukte niet zo als ik het wilde maar toch een paar mooie foto’s kunnen maken.

De avond gingen we heerlijk uit eten. Maar toen sloeg de app op hol: Het Noorderlicht. Snel afrekenen en naar het meer gewandeld. Helaas niet mijn camera bij me, maar met de telefoon ook redelijke foto’s kunnen maken. En verder genieten van het spektakel. Zo prachtig om de groene lichten steeds te zien veranderen in de lucht.

Woensdagmorgen weer op tijd op pad. Deze keer stond ijsvissen op het programma. Dat hadden we pas op zondag bijgeboekt. Met de sneeuwscooter scheurde we deze keer heel hard door de bossen en langs meren. Ik hupste steeds uit het zadel en moest moeite doen om te blijven zitten. Na een half uur kwamen we uit bij het meer. De gids legde uit hoe een gat te graven, aas vast te maken en de lijn te laten zakken. Ik kwam toch wel na een half uur tot de conclusie dat vissen niet echt mijn ding was. Mark hield het wel de hele ochtend vol. Helaas hadden wij niets beet maar een groepsgenoot had inderdaad iets gevangen. Ondertussen had de gids een kampvuur gemaakt en werd er lekkere bosbessen thee gezet. En vervolgens nog worstjes geroosterd. Smaakte heerlijk. Daarna de tocht weer terug op de sneeuwscooter met snelheden boven 45 km/uur. In de avond zouden we Noorderlicht safari hebben. Echter werd die verzet naar donderdag. Toen zijn we maar zelf achter het park de heuvel op gelopen richting het moeras. De wandeling viel niet mee in het donker. Al gauw werden we ingehaald door een andere groep van Lapland Travel. Bovenop hebben we een paar foto’s gemaakt maar geen noorderlicht te zien. Dus maar weer ‘gauw’ naar beneden en in ons huisje gaan zitten kaarten.

 

Donderdag een drukke dag voor de boeg. Als eerste werden we al vroeg op gehaald voor de huskytocht. De bus bracht ons door het prachtige landschap naar de huskyfarm. Daar werden we vrolijk begroet door de honden. Even later kwam een gids uitleg geven. De sledehonden stonden al aangespannen en stonden ongeduldig te blaffen. Meteen nadat de touwen los werden gemaakt begonnen ze te rennen. Wat was dat gaaf! Zo genoten van de tocht door het prachtige landschap. De honden moesten steeds ingehouden worden anders haalden we de slee voor ons in. Onder het rennen poepte ze gewoon en af en toe hapte ze wat in de sneeuw om te drinken. Halverwege werd van bestuurder gewisseld en gingen de honden languit in de sneeuw liggen om af te koelen. Al gauw konden we weer verder. Veel te snel kwamen we weer aan bij de farm. Ik had nog wel een paar uur willen doorgaan. Bij de farm stond in een blokhut al een haardvuur klaar. Onder het genot van een mok bosbessenthee was er gelegenheid tot vragen stellen. De ochtend ging voor mij veel te snel voorbij. Wat heb ik genoten van die prachtige honden.

In de middag werden we opgehaald voor een bezoek aan het ijshotel. De tocht duurde bijna een uur. De bus reed vlot door over de besneeuwde wegen. Het was zo mooi onderweg. Het ijshotel was erg bijzonder om mee te maken. In de eerste ruimte was een film waarin te zien was hoe het gemaakt werd. Grote ballonnen werden opgeblazen en daartegenaan werd de sneeuw geplet (die van de vorige winter bewaard was in koelcellen). Daarna werden de ballonnen leeg gelaten en bleef er een koepel over. In 3 weken tijd werd zo een netwerk van kamers en gangen gebouwd. Vervolgens gingen 6 kunstenaars verder met de sculpturen. Dit jaar was het thema steden van de wereld. In elke koepel was weer een andere stad uitgebeeld. De enen nog mooier dan de andere. In sommige koepels stonden bedden want je kon er ook nog overnachten. Op het einde was er een bar waar we genoten hebben van een lekker dropshot. Het was heel bijzonder om dit een keer in het echt mee te maken en niet op tv te zien bij All You Need Is Love.

Na een prachtige terugreis met de bus door de besneeuwde bossen zijn we gauw gaan eten bij ons favouriete restaurant Rouhe. Want de avond wachtte ons nog de het Noorderlicht safari. Aangezien het bewolkt was verwachhte we er niet al te veel van om het Noorderlicht te zien. Maar het zou toch wel gezellig worden.  De wandeling ging deze keer weer naar het moeras boven op de berg bij ons park. Met zaklampen en hoofdlampjes liepen we de berg op. Was best stijl en af en toe glijden en glibberen maar na een half uurtje kwamen we bij het moeras uit. Het kampvuur werd klaargemaakt, de bessen thee gedronken en ondertussen gezellig kletsen. En toen zag ik een groeninge gloed boven de boven verschijnen. Met het blote oog nauwelijks zichtbaar. Snel mijn camera klaargezet en inderdaad het Noordelicht was weer zichtbaar. Ik ging helemaal uit mijn dak. Na een half uurtje verdween het weer. We kregen nog lekkere worstjes vij het kampvuur en Kees vertelde nog volop over de legendes van het Noorderlicht. We hadden genoten van een prachtige avond.

Vrijdags konden we lekker uitslapen. Op ons gemak ontbeten, lekker zitten lezen in ons knusse huisje en na de lunch werden we opgehaald voor de trip naar de elandenfarm. Daar aangekomen werden we zo vriendelijk ontvangen. Er lagen 2 oude hondjes heerlijk op wat kleden te slapen en we kregen uitleg over wat ons te wachten stond. De groep werd in tweëen  gesplits en wij mochten mee naar de omheining waar de vrouwtjes en de jongen elanden vertoefde. De elanden waren prachtig. Het zijn erg rustige dieren maar wel schrikachtig. Als je ze rustig benaderd eten ze mos uit je hand en doen ze verder hun ding. Vervolgens gingen we naar de tipi tent toe voor een mok heerlijke bosbessenthee en werd ons vanalles verteld over het reilen en zeilen op een elandenfarm en over het gebied. Daarna mochten wij mee in de slee. Wat een genot was dat. Onze eland wilde eerst helemaal niet lopen maar op een gegeven oment kwam de gang er wel in. Het was prachtige in de bossen met de zon laag tussen de bomen door. Na een halve uur kwamen we helaas weer terug bij de farm aan. Ik vond het zo mooi en rustgevend om dit te doen.

De avond helaas niet in ons favouriete restaurant kunnen eten dus naar het dorp gegaan en bij de pizzeria uitgekomen. Was ook wel lekker maar niet zo sfeervol. Terug in ons huisje nog gezellig zitten kaarten. En dan gaan ineens de Apps weer af. Er was weer Noorderlicht te zien. Deze keer vlak bij het huisje foto’s gemaakt. Wat een geluk om dit 3x in een week tijd te mogen meemaken.

Zaterdags stond er niets meer op de planning. Alleen moesten we om 17.00 onze kledij inleveren bij de receptie. De dag doorgebracht met lezen. Nog een keer paar sauna rondes genomen en met eigen even uitgeleefd met bevroren zeepbellen. De avondvoor de laaste keer heerlijk elandensteak gegeten in het restaurant Rouhe en daarna naar het drop naar de plaatselijke kroeg. Daar zaten  groep en Kees, onze Ranger. Was ontzettend gezellig maar toch wijselijk op tijd weer naar huis gegaan. De volgende morgen zouden we al om 7.00 opgehaald worden.

Op zondag al vroeg uit de veren. alles ingepakt, opgeruimd en sleutel ingeleverd. De bus was keurig op tijd maar het was ondertussen al licht gaan sneeuwen. Op het vliegveld verliep alles soepel. Totdat ons vliegtuig vanuit Amsterdam zou moeten landen. Toen kregen we eerst melding van vertraging, toen dat het vleigtuig helemaal niet kwam en uiteindelijk bleek vliegtuig eers naar Kuussomo te zijn gevlogen. UIteindelijk 3 uur moeten wachten voordat we mochten boarden. Maar we hadden geluk dat wij nu geen tussentop meer hoefde te maken en dus rechtstreeks naar Amsterdam vlogen. Dus uieteindeijk maar een uurtje later geland. Onze prachtige week zat er nu echt op. Wat hebben we genoten en veel moois gezien. Voor degene die twijfelen hoop ik dat je nu overtuigd bent om ook zo’n mooie reis te gaan maken. Het is zo de moeite waard. En alles was perfect geregeld.